تبليغاتX
THE INNOVATIVE MUSE
THE INNOVATIVE MUSE
وبگاه تخصصی فیلمنامه‌نویسی

برای ساختن فیلم خوب سه چیز لازم است: فیلمنامه‌ خوب، فیلمنامه‌ خوب، و فیلمنامه خوب - آلفرد هیچکاک
Main Menu

وبگاه تخصصی فیلمنامه‌نویسی
پروفایل میوز خلاق
تماس با میوز خلاق
بایگانی

The Muse of Music

Lindsay Lohan
.: Edge of Seventeen :.

My Library

کتابخانه میوز خلاق

Main Subjects

یادداشت
مقاله‌های خارجی
کتابخانه‌ی فیلمنامه‌نویس
اساطیر و افسانه‌ها
هنر قصه‌گویی
بوتیقا و فیلمنامه
روانشناسی و فیلمنامه
نگاهی به فیلمنامه
نگاهی به داستان
معرفی کتاب
فیلمنامه: مفاهیم پایه
فیلمنامه: ژانر
فیلمنامه: پیرنگ
فیلمنامه: ساختار
فیلمنامه: شخصیت
عادت‌های فیلمنامه‌نویسان موفق
ابزار کار و تحلیل فیلمنامه
مصاحبه ها
واژگان ماه
پرسش‌های شما
اطلاعیه‌ها

Screenwriting Links

Screenwriting Gurus
Screenwriting Websites
The History Files
Urban Dictionary
Joseph Campbell
Green Writer
Writing Treatments
Scriptapalooza
The Script Department
PitchQ
Story Sense
Script Shark
HollywoodNet
Writer's Dreamtools
All About Screenwriting

Downloads for Writers

The Complete List

The 101 Screenplays

ده فیلمنامه‌ی برتر تاریخ سینما

رده
فیلمنامه
لینک
1
کازابلانکا
2
پدرخوانده
3
محله‌ی چینی‌ها
4
همشهری کین
5
همه چیز درباره‌ی ایو
6
آنی‌ هال
7
بلوار سانست
8
شبکه
9
بعضی‌ها داغشو دوست دارن
10
پدرخوانده2
لیست کامل 101 فیلمنامه

Persian Screenplays

ده فیلمنامه‌ی برتر سینمای ایران

رده
فیلمنامه
دوره
امتیاز
1
گاو
ش.ا
173
2
هامون
ج.ا
172
3
گوزن‌ها
ش.ا
170
4
رگبار
ش.ا
164
5
باشو، غریبه‌ی کوچک
ج.ا
158
6
آرامش در حضور دیگران
ش.ا
156
7
سوته‌دلان
ش.ا
148
8
ناخدا خورشید
ج.ا
115
9
دایره مینا
ش.ا
103
10
روز واقعه
ج.ا
92
به نقل از مجله‌ی فیلم‌نگار، ش 54 و 55، ص 220

Stats







online tests

Add to Google Reader or Homepage

.: Whiteboard :.


جشن نوروزی "میوز خلاق": به مناسبت فرا رسیدن نوروز باستانی، وبگاه تخصصی فیلمنامه‌نویسی از 23 اسفند سال جاری تا 13 فروردین سال بعد، هر روز آپدیت می‌شود


.: The Mighty Lion and The Sacred Rose :.

انواع برخورد نزدیک با موجودات فرازمینی


در دنیای پس از اعتصاب - بخش پایانی

شنبه 8 اسفند1388


چاد گرویچ

ترجمه: میوز خلاق

منبع: Script

 نسخه مناسب چاپ

شبکه‌ی CBS که در ژانویه‌ی ٢٠٠٨ (اوج اعتصاب) جهت همکاری مشترک به شبکه‌ی CTV کانادا ملحق شد، برای تولید نقطه‌ی بحرانی١ اولین گام را برداشت؛ سریالی که نوشته‌ی نویسندگان کانادایی است و به طور هم‌زمان در ایالات متحده و کانادا پخش می‌شود. یک هفته پس از آن، شبکه‌ی ABC مالکیت سریال محبوب کانادا، سوفی٢، را به دست آورد. در حالی که طی اعتصاب هیچ برنامه‌ی تلویزیونی‌ای نمایش اول نداشت، اعتصاب کنونی کمک کرد تا شبکه‌های تلویزیونی به خارج از مرزها چشم بدوزند و مجراها و فرصت‌های تازه‌ی برای نویسندگانی از گوشه و کنار جهان باز شود.

لینزی هوارد، کارگزار ادبی سازمان هنرهای نمایشی٣ که چندین قرارداد بین‌المللی بسته می‌گوید: "چون شبکه‌های تلویزیونی از نظر بودجه در تنگنا هستند، به دنبال راه‌های آلترناتیو برای تأمین برنامه‌های خود هستند، و خالقان آثار خارجی یکی از مواردی بوده‌اند که بیشترین سود را [بابت این قضیه] برده‌اند. شبکه‌های تلویزیونی برای به دست آوردن مالکیت برنامه‌هایی اشتیاق بیشتری داشته‌اند که در آنها همه‌ی مخاطرات مالی متوجه‌شان نباشد. [حال] با وجود آنکه این برنامه‌ها در کشورهای خودشان تولید می‌شوند و در گذشته شبکه‌های پربیننده‌ی ایالات متحده آنها را نادیده می‌گرفته‌اند، این پرسش هنوز مطرح است که آیا شبکه‌های تلویزیونی ایالات متحده جهت تولید برنامه‌های تازه برای خود آن اشخاص [بین‌المللی] را استخدام می‌کنند؟"

استودیوها و دیگر تهیه‌کنندگان در از بین بردن دیوار میان آمریکا و کمپانی‌های تلویزیونی خارجی از  CBS و ABC Family متابعت کرده‌اند. کمی پس از آنکه اعتصاب در سال ٢٠٠٨ پایان یافت، آدام چیس، تهیه‌کننده‌ی سابق سریال دوستان٤، سریال جدیدش کلون٥ را تهیه‌ کرد و به BBC فروخت. و سریال شنونده٦ محصول مشترک NBC و کمپانی‌های کانادایی CTV  و Shaftesbury Films، برای اولین بار در تاریخ ٤ ژوئن ٢٠٠٩ از شبکه‌ NBC پخش شد ... [این سریال] سه ماه بعد، نمایش‌های موفقیت‌آمیزی را در انگلستان، اسپانیا، ایتالیا، ترکیه و بیش از ١٧٠ کشور خارجی دیگر داشت.

همچنین، فاکس تی‌وی استودیوز (FtvS) مشارکت با کمپانی‌ها و پخش‌کننده‌های بین‌المللی را برای پخش برنامه‌هایی آغاز کرده است که می‌تواند آنها را پیش از نمایش در داخل ایالات متحده، خارج از مرزها نمایش دهد و [میزان موفقیت‌شان را] محک بزند. برای نمونه، دبورا جوی لوین٧ و دن لوین٨ پروسه‌ی پرورش سریال روانی٩، برنامه‌ی تابستان فاکس، را در اصل برای شبکه‌ی TNT انجام دادند. [اما] وقتی شبکه‌ی مذکور آن را نپذیرفت، [دبورا جوی] لوین، [دن] لوین و فاکس تی‌وی استودیوز به فاکس اینترنشنال چنلز محلق شدند تا این برنامه را علاوه بر فاکس، به سی و پنج کشور دیگر بفروشند. این اقدام نه تنها برنامه‌ را پابرجا نگه داشت، بلکه به آنها اجازه داد حدود نیمی از آنچه که بدان نیاز داشتند را از خریداران به دست بیاورند، و این کار آن را به معامله‌ای بی‌نهایت جذاب تبدیل کرد. در واقع، فاکس تی‌وی استودیوز قبلاً هم دو برنامه‌ی دیگر با شرایط مشابه داشته است: اشخاص ناشناس١٠ اثر کریستوفر مک‌کواری١١ و مقابله با جاذبه١٢ اثر جیمز پاریوت١٣ که برای اولین بار در دوم آگوست ٢٠٠٩ از ABC پخش شدند.

اگرچه شاید خود اعتصاب بانی قراردادهای روانی و شنونده نشده باشد، اما قطعاً به تمایل استودیوها و نویسندگان به جستجو برای فرصت‌های برون مرزی شتاب بخشیده است. در نتیجه، تلویزیون بازاری به مراتب جهانی‌تر می‌شود که به نویسندگانی فرصت می‌دهد که شاید صدایشان در شرایط دیگری شنیده نمی‌شد ... بی‌آنکه اهمیت داشته باشد آنها در چه کشوری زندگی می‌کنند.

وقتی اعتصاب آغاز شد، نویسندگان در این پنداشت هم‌داستان بودند که آینده‌ی تلویزیون به صورت آن‌لاین در دانلودهای دیجیتال، پخش مجازی، و تلویزیون اینترنتی خواهد بود. و از آنجا که داستان‌گوهای آمریکا وقت‌شان طی دوران اعتصاب را صرف تولید زیاد مطالب عالی و تازه در فضای سایبری کردند، برای مدتی به نظر می‌رسید که آینده‌ی مورد نظرشان قریب الوقوع باشد.

پس ... آیا نویسندگان اشتباه می‌کردند؟ آیا آینده از آن اینترنت نیست؟ آیا سرنوشت فضای سایبری اینطور مقدر شده که مثل فرزندخوانده‌ای مو قرمز، یا رسانه‌ای چریکی باشد که به طور مداوم در جستجوی اعتبار هنری و تجاری است؟ تعداد کمی از برنامه‌های اینترنتی هزینه‌شان را برمی‌گردانند؛ بیشتر این برنامه‌ها برای تهیه‌کنندگان خود حاصلی جز شکست مالی ندارند. چند استودیو بخش پرورش آنلاین خود را به محض اینکه افتتاح کردند، تعطیل کردند. با این همه، نوشتن آنلاین هنوز هم مزایای خودش را دارد.

کوشل می‌گوید: "از جنبه‌ی خلاقیت، هر کاری را که بخواهید می‌توانید انجام دهید. اینکه قادر باشید هر کاری را که می‌خواهید انجام دهید و بگذارید مردم آن را ببینند، همیشه دورنمای مهیجی برای هر نویسنده یا شخص خلاقی است. اما از جنبه‌ی مالی ... برای آنکه بتوانید روی پای خود بایستید، هیچ راهی وجود ندارد. درآمد در اینترنت اصلاً با درآمد در شبکه‌ی تلویزیونی قابل مقایسه نیست. هنوز به طور تمام و کمال راهی برای پول درآوردن از محصول پیدا نکرده‌ایم. هیچ برنامه‌ی اینترنتی وجود ندارد که هر هفته آن تعداد بینندگانی را که یک شبکه‌ی تلویزیونی جمع می‌کند، داشته باشد."

با این حال نویسندگان تسلیم نمی‌شوند. داگ واکر١٤ شیکاگویی هر ماه تقریباً ٨٠٠٫٠٠٠ بیننده را به وبگاه آن مرد ‌عینکی١٥ جذب می‌کند، که او در آن نطق‌ها و تک‌گویی‌های فکاهی‌اش را می‌گذارد. گای کلارک و نیکول هسلر، رفقای دوران دبیرستان و تهیه‌کنندگان برنامه‌ی محبوب The Midwest Teen (...) Show  اخیراً برای اقتباس از پادکست‌شان١٦ با کمدی سنترال قرارداد بسته‌اند. و از نینجا بپرس١٧ اثر کنت نیکولز و داگ سارین که مدت‌ها از پخش آن می‌گذرد از طریق تبلیغات، ماهانه بیش از ١٠٠٫٠٠٠ دلار عاید خالقان خود می‌کند.

حتی امیدوارکننده‌تر از آن مطالعه‌ی اخیری است که نشان می‌دهد ٧٠ درصد آمریکایی‌های بین ١٨ تا ٣٤ سال به طور آنلاین تلویزیون تماشا می‌کنند. مارس امسال، ٤٢ میلیون نفر از طریق فاکس و Hulu.com شبکه‌ی NBC تلویزیون تماشا کردند؛ که [این مقدار] تقریباً دو برابر مخاطب برنامه‌ی تلویزیونی American Idol است. و در حالی که این تماشاگران تمایل دارند به طور آنلاین اپیزود‌های برنامه‌های تلویزیونی را تماشا کنند، قطعاً در آینده هم برای خواندن مطالب اوریژینال به اینترنت تکیه خواهند کرد.

پیتر هیوچی مدیر عامل Strike.tv می‌گوید: "وقتی چیزی واقعاً خوب باشد، مردم [درباره‌اش] با یکدیگر صحبت می‌کنند و گیرش می‌آورند. اینترنت به گونه‌ای است که به اشخاص اجازه می‌دهد [هر چیزی را] با یکدیگر در اشتراک بگذارند. این مکانیسم مؤثر است و ما فقط باید [مطالب را] خلق کنیم. و این جایی است که پای نویسنده به میان می‌آید."

پس این [مسئله] ما را در کجا قرار می‌دهد؟ مطمئناً آینده از آن اینترنت است. آری، در این دنیای پس از اعتصاب نویسندگان شرایط دشواری دارند، اما مگر همیشه اینطور نبوده؟

آرون کُـرش، نویسنده‌ی [رده پایین] پیشین سریال همه ریموند را دوست دارند١٨ می‌گوید: "اعتصاب در طی زمانی که ادامه یافت و بلافاصله پس از اتمامش، زندگی‌ همه‌ی ما را دشوار کرد. اما [این اعتصاب] فرصت‌های زیادی را نیز به وجود آورد که قبلاً وجود نداشتند. با پیشرفت حوزه‌ی اختیارات اتحادیه‌ی نویسندگان آمریکا امید آن می‌رود که این فرصت‌ها ادامه یابند و در آینده بیشتر شوند."

این بدان معناست که نویسندگان کاری را که ما همیشه انجام داده ایم ادامه خواهند داد: نوشتن.

پایان.

 

١ ـ Flashpoint

٢ ـ Sophie

٣ ـ Agency for the Performing Arts

٤ ـ Friends

٥ ـ Clone

٦ ـ The Listener

٧ ـ Deborah Joy LeVine

٨ ـ Dan Levine

٩ ـ Mental

١٠ ـ Persons Unknown

١١ ـ Christopher McQuarrie

١٢ ـ Defying Gravity

١٣ ـ James Parriott

١٤ ـ Doug Walker

١٥ ـ www.thatguywiththeglasses.com

١٦ ـ Podcast: برنامه‌ای رادیویی که می‌توان آن را از طریق اینترنت دانلود کرد.

١٧ ـ Ask a Ninja

١٨ ـ Everybody Loves Raymond




Bookmark and Share
| شماره: 42 | میوز خلاق (بابی) |

در دنیای پس از اعتصاب – بخش دوم

جمعه 30 بهمن1388


چاد گرویچ

ترجمه: میوز خلاق

 نسخه مناسب چاپ

 

اعتصاب، شبکه‌های تلویزیونی را مجبور کرد جدول‌های پخش‌شان را با نمایش‌های واقع‌نما‌ی نسبتاً ارزان مثل مسابقه‌ی استعدادیابی آمریکا١ و معامله می‌کنی یا نه؟٢  پر کنند. و با وجود آنکه این تغییر باعث ریزش چشمگیر مخاطبان شد (ریزش مخاطب در مجموع حدود ۲۰ درصد بود)، درس مهمی به مدیران اجرایی داد: نمایش‌هایث واقع‌نما٣  شاید همیشه بینندگان انبوه سریال‌های داستانی موفق را نداشته باشند، اما هزینه‌ی پایین‌شان آنها را پرسودتر می‌کند. (در ٢٠٠٧ ـ ٢٠٠٨، فصل اعتصاب، هزینه‌ی آگهی تلویزیونی ٣٠ ثانیه‌ای سریال بازمانده٤  نسبت به CSI تنها ٤٠٫٠٠٠ دلار کمتر بود ... یک ساعت نمایش واقع‌نما حدود یک میلیون دلار هزینه می‌تراشد، در حالی که یک ساعت سریال داستانی اغلب بیش از سه میلیون دلار.)

متأسفانه با وجود اینکه تعداد بینندگان تلویزیون هنوز مثل سابق نیست ـ وقتی فصل نمایش در ماه مه گذشته پایان یافت، مخاطبان تلویزیون در رده‌ی سنی بین ١٨ تا ٤٩ سال ١٦ درصد ریزش داشتند ـ نمایش واقع‌نما موقعیت خود را حفظ می‌کند. از ١٨ ساعت پربیننده‌ی جدول پخش پاییز ٢٠٠٩ شبکه‌ی ABC، فقط ٩ ساعت به سریال‌های داستانی٥  اختصاص داشت، و NBC اخیراً شب‌ها یک ساعت از [برنامه‌های خود] کاسته است تا برای نمایش جی لنو٦  جا باز کند ـ با [هزینه‌ی] تقریبی ٥٠٠٫٠٠٠ دلار برای هر اپیزود ـ که هزینه‌ی آن حدود یک ششم ساخت یک ساعت سریال داستانی است.

کمبود سریال‌های داستانی که با کمی بودجه جهت استخدام نویسندگان همراه شده، به معنای آن است که تلویزیون شغل‌های نویسندگی کمتری را نسبت به قبل ارائه می‌کند.

باب کوشل٧، تهیه‌کننده [و فیلمنامه‌نویس] می‌گوید: "شبکه‌های تلویزیونی برای تولید سریال به شیوه‌ی سابق دیگر بودجه یا زمان ندارند. به همین خاطر برنامه‌های دیگر و این نمایش‌های واقع‌نما را تهیه می‌کنند که یک سوم [سریال داستانی] هزینه دارد. این برنامه‌ها محبوبیت کمتری دارند، اما [نمایش‌های واقع‌نما] پولسازترند."

در نتیجه، نویسندگان تلویزیون اکنون با یکی از وارون‌نمایی‌های تراژیک اعتصاب اتحادیه‌ی نویسندگان آمریکا روبرو هستند: وقتی شبکه‌های تلویزیونی را مجبور کردیم بدون ما به حیات خود ادامه دهند، انگار که خیلی هم خوب به آنها یاد دادیم بدون ما به حیات خود ادامه دهند.

با این وجود، در حالی که تعداد بینندگان شبکه‌های تلویزیونی طی اعتصاب به سرعت کاهش یافت، تعداد بینندگان شبکه‌های تلویزیونی کابلی٨ به شدت افزایش یافت ـ ده شبکه‌ی کابلی با افزایش مخاطب متجاوز از ١٥ درصد روبرو شدند. چرا؟  زیرا بیشتر شبکه‌های کابلی با ساخت نمایش‌های واقع‌نمای کم هزینه به حیات خود ادامه می‌دهند، پس وقتی که پخش‌کنندگان تلویزیونی تحت فشار اعتصاب برنامه‌های جدید کمتری را می‌توانستند ارائه کنند، کانال‌های کابلی همچنان با قدرت به کار خود ادامه می‌دادند. و در حالی که "نمایش‌ واقع‌نما" در تلویزیون به بازی‌ها یا مسابقات فراگیر مثل برترین مدل آمریکا٩ یا  سقوط١٠  می‌پردازد، نمایش واقع‌نما در تلویزیون کابلی برنامه‌های داستان‌‌گونه و واقعی بیشتری را دربردارد، مثل خطرناک‌ترین شکار١١  و داگ شکارچی مجرمان١٢، و نیز "سریال‌های مستندی" که داستان‌هایشان مثل داستان‌های سریال‌های کمدی و درام به نظر می‌رسند.

در واقع، TLC، که زمانی شبکه‌ی "آموزشی" کوچک و کم اهمیتی بود، برای نمایش اپیزود اول فصل [پنجم] سریال جون و کیت به اضافه‌ی۸  ١٣ ٩.۸ میلیون نفر بیننده جمع کرد، و قسمت پایانی فصل [پنجم] سریال گمشده١٤  محصول ABC (که دو هفته زودتر روی آنتن رفت بود) را که ٤٠٠٫٠٠٠ نفر بیننده داشت شکست داد. پس اعتصاب مردم را از تلویزیون دور نکرد ... فقط آنها را به سوی تلویزیون کابلی سوق داد. در واقع، علیرغم افول تلویزیون، مخاطبان در پایان سال ٢٠٠٨ نسبت به سال قبل روزانه شش ساعت بیشتر تلویزیون می‌دیدند ... فقط اینکه برنامه‌ها را از شبکه‌های تلویزیونی عادی تماشا نمی‌کردند.

اکنون به لطف اعتصاب، تلویزیون کابلی به اوج خود رسیده، و شبکه‌های کابلی ـ از جمله آنهایی که به طور سنتی بیشتر نمایش واقع‌نما می‌سازند ـ به سریال‌های داستانی روی آورده‌اند. شبکه MTV که قبلاً سال‌ها روی [تولید] برنامه‌های غیرداستانی مثل دنیای واقعی١٥ و تپه‌ها١٦ متمرکز بود، اخیراً فهرست بلندپروازانه‌ی سریال‌های در حال تولید خود را اعلام کرده است، از جمله یک انیمیشن کمدی١٧ از ست میرز١٨  [نویسنده‌ی] شنبه شب داغ١٩  و پاتیتو فئو٢٠، اقتباسی آمریکایی از درامی اسپانیایی. علاوه بر این، تعداد شبکه‌های کابلی که سریال‌های داستانی سرگرم‌کننده می‌ساختند رو به افزایش است.

در پنجم ژوئن ٢٠٠٩، سریال‌های داستانی محبوب به هیچ عنوان دیگر از شبکه‌های عادی تلویزیون پخش نمی‌شدند؛ بلکه آنها اپیزودهای اول فصل [سوم] سریال یادداشت را بسوزان٢١ و فصل [اول] سریال رنج‌های درباری٢٢ بودند که به جز مسابقات حذفی لیگ بسکتبال آمریکا که از ABC پخش می‌شد، همه‌ی برنامه‌های تلویزیونی را شکست دادند. در اواخر همان هفته، اپیزود اول [فصل نخست] سریال پرستار جکی٢٣ به رکورد بیشترین نمایش در تاریخ برنامه‌های تلویزیونی نایل آمد، و حتی قبل از هفته‌ی دوم نمایش خود برای فصل دوم قرارداد بست. (با پیشگامی شبکه USA، دومین فصل سال ٢٠٠٩ بهترین فصل نمایش تلویزیون کابلی در تاریخ بود؛ و USA شبکه‌های ABC، CBS، NBC و فاکس را با ١٧٥ ساعت پربیننده‌ی تلویزیونی شکست جانانه‌ای داد ... و نسبت به شبکه‌ی CW مخاطبانش ٧٧ درصد بیشتر بودند.)

جن گریسانتی٢٤، مشاور شبکه‌های تلویزیونی، می‌گوید: "اکنون برای کانال کابلی بودن زمان خیلی خوبی است. کادر نویسندگان آنها به بزرگی کادر شبکه‌های تلویزیونی نیست، زیرا بودجه‌ی چنین شبکه‌هایی را در اختیار ندارند، اما قطعاً فرصت‌های بیشتری را فراهم می‌کنند و این خیلی مورد نیاز است."

همچنین، تلویزیون‌های کابلی مایل‌اند به استعدادهای جدیدتر میدان دهند؛ کسانی مثل آرون کُرش٢٥، نویسنده‌ی رده پایین٢٦ (همه ریموند را دوست دارند٢٧، یادداشت‌هایی از زیر شکم٢٨) که اخیراً  پایلوت سوداگرانه‌ای را به شبکه USA فروخته است.

کُرش که اخیراً برای پایان ژرف٢٩ درامدی٣٠ میان فصل محصول ABC می‌نویسد، می‌گوید:"شبکه USA به نویسنده‌های کمتر شناخته شده مجال بیشتری می‌دهد. من هیچ‌وقت یک نمایش تلویزیونی را نپرورانده‌ام، اما به نظر می‌رسد که شبکه USA نسبت به شبکه‌های تلویزیونی نگاه متفاوتی به پروسه‌ی پرورش دارد. آنها نمی‌آیند از همان ابتدا تعداد زیادی فیلمنامه بخرند و بعد درصد کمی از آنها را برای پایلوت تقاضا دهند، و از این پایلوت‌ها درصد کمی را برای ساخت سریال سفارش دهند. آنها هر فیلمنامه یا خلاصه داستانی که می‌خرند، می‌خواهند همان را روی آنتن بفرستند. آنها زمان و انرژی قابل ملاحظه‌ای را به هر پروژه اختصاص می‌دهند، زیرا تعداد این پروژه‌ها معدود است."

او ادامه می‌دهد: "بالاخره [به جایی که می‌خواستم] رسیدم، تاکنون نویسنده‌ای رده پایین بودم و حالا با مدیران اجرایی بسیار رده‌ بالای شبکه USA همکاری متقابل دارم. آنها وقت، توجه و نیروی فکری پروسه‌ی پرورش‌شان را در اختیار من قرار می‌دهند. همه‌ی اینها در مجموع به این مفهوم است که هر سریالی که آنها می‌خرند، چه در کوتاه مدت و چه در دراز مدت، نسبت به برنامه‌های شبکه‌های تلویزیونی شانس موفقیت بیشتری دارد. این برای نویسنده می‌تواند خیلی جذاب باشد."

بنابراین، همچنان که سریال‌سازی‌ در تلویزیون کابلی به رشد و موفقیت بیشتری دست پیدا می‌کند، این تلویزیون می‌تواند به زودی به فرصت باارزشی برای نواندیشان تلویزیون [عادی] تبدیل ‌شود ... نه تنها برای نویسندگانی که امید دارند [در این تلویزیون‌ها] کار کنند، بلکه برای خالقان و تهیه‌کنندگانی که مشتاق فروش برنامه‌هایشان هستند.

بخش سوم و پایانی این مقاله در شماره‌ی بعدی مجله‌ی Script منتشر شده که به زودی برگردان فارسی آن در وبگاه تخصصی فیلمنامه‌نویسی "The Innovative Muse" قرار خواهد گرفت.

 

لینک های مرتبط:

در دنیای پس از اعتصاب - بخش اول

 


١ ـ America’s Got Talent

٢ ـ Deal or No Deal

٣ ـ Reality Show یا Reality TV: نوعی ژانر تلویزیونی (رک "در دنیای پس از اعتصاب ـ بخش اول)

٤ ـ Survivor

٥ ـ Scripted show: سریال‌های تلویزیونی کمدی یا درام که ابتدا به صورت تریتمنت و سرانجام به صورت فیلمنامه‌ی نهایی نوشته می‌شود. این نوع برنامه دارای ساختار و گره‌گشایی از پیش تعیین شده است.

٦ ـ The Jay Leno Show

٧ ـ Bob Kushell

٨ ـ Cable network

٩ ـ America’s Next Top Model

١٠ ـ Wipeout

١١ ـ Deadliest Catch

١٢ ـ Dog the Bounty Hunter

١٣ ـ Jon & Kate Plus 8

١٤ ـ Lost

١٥ ـ The Real World

١٦ ـ The Hills

١٧ ـ منظور سریال انیمیشن"The Awesome" است.

١٨ ـ Seth Meyers

١٩ ـ Saturday Night Live

٢٠ ـ Patito Feo

٢١ ـ Burn Notice

٢٢ ـ Royal Pains

٢٣ ـ  Nurse Jackie

٢٤ ـ Jen Grisanti

٢٥ ـ  Aaron Korsh

٢٦ ـ Staff-level writer (همچنین Baby writer یا Staff writer): پایین‌ترین رده نویسندگان در شبکه‌های تلویزیونی که به نویسندگان کم‌تجربه یا بی‌تجربه اختصاص دارد. برنامه‌سازان با آنها قراردادهای هفته به هفته می‌بندند که بنابر قوانین اتحادیه‌ی نویسندگان آمریکا، مدت آن می‌تواند ١٠، ٢٠ یا ٤٠ هفته باشد. نویسندگان رده پایین، طی این مدت در کنار نویسندگان باتجربه و کارکشته تجربه‌اندوزی می‌کنند و در صورتی که طی این دوره عملکرد خوبی داشته باشند، ترفیع می‌گیرند.

٢٧ ـ Everybody Loves Raymond

٢٨ ـ Notes From the Underbelly

٢٩ ـ The Deep End

٣٠ ـ Dramedy: نوعی ژانر که ترکیب درام و کمدی است. ,




Bookmark and Share
| شماره: 40 | میوز خلاق (بابی) |

در دنیای پس از اعتصاب - بخش اول

یکشنبه 25 بهمن1388


چاد گرویچ                                            

ترجمه: میوز خلاق

 نسخه مناسب چاپ

بی‌تردید، اتحادیه‌ی نویسندگان غرب آمریکا۱ به طور مداوم خود را پیروز اعلام کرده است. ما سال گذشته را صرف شنیدن چیزهایی درباره‌ی "دستاوردهای بی‌سابقه" کرده‌ایم، و در فوریه‌ی امسال [۲۰۰۹]، دیوید یانگ، رئیس هیأت مدیره‌ی این اتحادیه به همه‌ی اعضا ایمیلی طولانی ارسال کرد که طی آن پیروزی‌های اتحادیه را ارج نهاده و کسانی را که تلاش می‌کردند "موفقیت اعتصاب ما را ناچیز جلوه دهند" محکوم کرده بود.

Diablo Cody

اما وقتی به وضعیت اخیر تلویزیون نگاه می‌کنید، مشکل است حق را به جانب کسانی که موفقیت اعتصاب را ناچیز جلوه داده‌اند ندهید. شبکه‌های تلویزیونی کمتر از همیشه به خرید و پرورش فیلمنامه‌های تلویزیونی می‌پردازند، بودجه‌ی نویسندگان بیشتر برنامه‌هایی که تا الان پخش شده‌اند، ۱۰ الی ۱۵ درصد کاهش یافته‌است. برنامه‌های رادیویی و تلویزیونی تحت سلطه‌ی نمایش‌های واقع‌نما۲ قرار گرفته‌اند، ژانری که به گریز خود از حوزه‌ی اختیارات اتحادیه‌ی نویسندگان آمریکا ادامه می‌دهد، زیرا شبکه‌ها و کمپانی‌های تولید به طور قاطع اعلام کرده‌اند که این ژانر نویسنده ندارد. و اینترنت هم که سنگ بنای طرح اعتصاب اتحادیه است هنوز باید درآمد کافی ایجاد کند تا به عنوان بازاری معتبر یا رسانه‌ای هنری جدی گرفته شود.

باب کوشل۳، تهیه‌کننده [و فیلمنامه‌نویس]، می‌گوید: " فکر می‌کنم بیشتر مردم کنجکاوند بدانند چرا آن کار را کردیم، اینطور نیست که ما از این اعتصاب به عنوان بزرگ‌ترین فاتحان دوران بشر بیرون آمدیم، آسیبی که این اعتصاب نویسندگان به بار آورده از حد و اندازه خارج است."

واقعیت این است که اعتصاب بیش از ۶۰ برنامه را تعطیل کرد؛ به قیمت از دست رفتن شغل ۳۵۰۰۰ نفر تمام شد؛ باعث هدر رفتن ۲.۵ میلیارد دستمزد در لس آنجلس شد؛ و ۲.۱ میلیارد دلار به اقتصاد کالیفرنیا ضربه زد. با این حال اگر دقیق‌تر نگاه کنید، در چنین موقعیت بدی، نکات خوب و بذر فرصت‌های جدید نویسندگی هم وجود دارد که با دادن زمان می‌توان امیدوار بود که دنیایی تازه و بارورتر برای تهیه‌کنندگان تلویزیون به عمل آورد. با وجود اینکه این تغییرات هنوز ناچیز هستند، اما اعتصاب چه بخواهیم چه نخواهیم در چند عرصه‌ی خاص درهای تازه‌ای را باز کرد:

ارتقای "پروسه‌ی پرورش۴" عرفی؛ وقتی اعتصاب روی داد، شبکه‌ها سروصدای زیادی راه انداختند و آن را کاتالیست۵ لازم برای ارتقای"پروسه‌ی پرورش" منسوخ تلویزیون خواندند. آنها ادعا کردند که میتوانند پایلوت‌های کمتری۶ تولید کنند، هزینه‌ی کمتری صرف کنند، و مقید به برنامه‌ریزی‌های سالانه‌ی دست‌و‌پا گیر نباشند. دنیای پس از اعتصاب شاهد تلاش‌های متعددی با درجات موفقیت متفاوت جهت تحقق این وعده بوده است.

در ژانویه‌ی ۲۰۰۸، در گرماگرم اعتصاب، جف زوکر، مدیرعامل NBC Universal، اعلام کرد که NBC به کلی پروسه‌ی پایلوت خود را کنار می‌گذارد و مستقیماً اجازه‌ی تولید پروژه‌های متعددی را به صورت سریال می‌دهد. با این حال از پنج سریال بدون پایلوت NBC، سه مورد ـ بدترین دشمنم۷، کروزو۸، و پادشاهان۹ ـ تقاضای "بک ناین۱۰" دریافت نکردند، کت و کیم۱۱ به فصل دوم نرسید، و نیکوکار ۱۲ پیش از آنکه در جدول پخش تابستان قرار گیرد به طور کامل دستخوش تغییر شد. NBC تولید پایلوت‌ها را از سر گرفت.

به نظر می‌رسد تغییرات دیگر نتایج بهتری دادند. فاکس و ABC هردو جدول‌های پخش‌شان را به بخش‌های کوچک‌تری کاهش دادند، و پایلوت‌ها را به طور متناوب در طول سال پخش کردند. در تئوری، این امر باید اجازه دهد که پروژه‌های جدید خارج از چارچوب‌های زمانی عرفی‌شان فروخته و پرورده شوند. و به امید اینکه این کار شاید نتیجه‌بخش باشد، ABC در بهار امسال پایلوت ۲۵ پروژه را پخش کرد و در آپفرانت‌های ۱۳ امسال نمایش ۱۰ سریال را اعلام کرد. فاکس هم ۱۲ پروژه را تولید کرد و شش مورد را نمایش داد.

(از نظر من که تمام سال را مشغول پروسه‌ی پرورش هستم، گمان نمی‌کنم تا زمانی که صنعت، آپفرانت‌های ماه مه را حذف نکند، این اتفاق به طور کامل بیفتد. مادامی که آپفرانت‌ها پابرجا باشند، به عنوان ضرب الاجل‌های بالفعل عمل می‌کنند.)

تغییری که به نظر می‌رسد کاملاً تأثیرگذار بوده ـ بحران مالی کنونی را باید مسئول بخشی از آن دانست ـ تعهد شبکه‌های تلویزیونی به کسر بودجه با تولید پایلوت‌های کمتر و ارزان‌تر است. بهار امسال، شبکه‌هایی که در مضیقه‌ی مالی بودند، یک سوم تا نیمی از پایلوت‌های معمول را سفارش دادند که این امر شدیداً تعداد فرصت‌های موجود را برای تولید برنامه‌های جدید کاهش داد. توجه کنید: در ۲۰۰۷، سال پیش از اعتصاب، NBC هجده پایلوت با فیلمنامه‌ی آماده سفارش داد، اما امسال ۱۱ مورد. در 2007، CW سیزده مورد و امسال ۶ مورد سفارش داد.

با کسر بودجه‌ی امسال، حتی برنامه‌های موفق و پولساز موقعیت خود را در خطر دیدند. بدون رد پا۱۴ سریال نسبتاً موفق و پولسازی است که CBS از ۲۰۰۲ آن را تولید می‌کرده، اما وقتی این سریال نتوانست کسر بودجه‌ی امسال را تأمین کند، CBS آن را از جدول پخش حذف کرد. همین اتفاق برای اسم من ارل است۱۵ محصول NBC افتاد، که تلاش کرد هزینه‌ها را آنقدر کم کند تا بتواند در ردیف برنامه‌های کم ‌بودجه‌ی TBS خود را جای دهد. اما این رقم هم نتیجه‌بخش نبود.

با وجود آنکه کم شدن بودجه‌ی شبکه‌ها فرصت‌های کمتری را برای نویسندگان ایجاد می‌کند، با این حال جنبه‌های مثبت دور از انتظاری هم در این مورد وجود دارند. برای مثال، برنامه‌هایی که شاید دیگر برای بقا تلاش نمی‌کردند، ناگهان خود را در وضعیت مطلوبی یافتند. سریال کمدی تا مرگ۱۶ محصول فاکس، تقریباً لغو شده بود که استودیوی مالک آن، سونی، به نحو دیگری بودجه‌ی آن را تأمین و به فاکس قیمتی را پیشنهاد کرد که نمی‌توانست آن را رد کند، و به این ترتیب نمایش غافلگیرکننده‌ی فصل چهارم این سریال را تضمین کرد.

هیجان‌انگیزتر آنکه برنامه‌های جدیدی هم که شاید در سال‌های قبل یک‌بار‌مصرف بوده‌اند اکنون با استقبال روبرو می‌شوند. جهت نمونه، برنامه‌ی آتی فاکس به نام پسران توسکان۱۷، پایلوت سوداگرانه‌ای بود که دو فیلمنامه‌نویس تازه‌وارد (گرگ برتمن۱۸ و تامی دووی۱۹) آن را نوشتند، اثر متمایزی که ـ در پخش تلویزیون ـ معمولاً بلیت یک‌طرفه به ناکجاآباد را برای یک پایلوت تضمین می‌کند. اما توسکان موفق شد حق نمایش سریال را به دست آورد ... و پخش یک قسمت کوتاه خیلی خوب آن در یکشنبه شب، پیش از سیمپسون‌ها۲۰، پروژه‌های نویسندگان مجرب‌تر (و گران‌تر) مثل میچل هورویتز۲۱ (رشد خیره‌کننده۲۲)، آدام رسنیک۲۳ (مرگ بر اسموچی۲۴)، و کریستین زندر۲۵ (سامانتا کی؟۲۶) را شکست داد. همچنین، CW حاضر شد روی زندگی‌ زیبا اثر آدام جائودرون۲۷، مدل و نویسنده، قمار کند، و پروژه‌های کهنه‌کارهای تلویزیون مثل جاش شوارتز۲۸ را رد کند.

جن گریسانتی۲۹، مدیر اجرایی پیشین Spelling Television و CBS Paramount که اکنون مرکز مشاوره‌ی جن گریسانتی را اداره می‌کند،‌ می‌گوید:"با در نظر گرفتن اینکه حالا پایلوت‌ها حتی در سطح بچگانه به راحتی مورد قبول واقع می‌شوند ... بسیاری از نویسندگان رده پایین هم پایلوت می‌نویسند. اکنون زمان بسیار مناسبی برای نویسندگان از هر رده‌ای است که پایلوت‌های بدیع خلق کنند، پس این برای نویسندگان هدف قانع‌کننده‌ای است تا درباره‌اش فکر کنند."

بنابراین، کاستن مخارج شاید از مجموع تعداد مشاغل نویسندگی بکاهد، اما در عین حال، فرصت‌هایی برای نویسندگان و پروژه‌های جدید ایجاد می‌کند، که این بدان معناست که حالا زمان تازه‌کارا و مشتاقان نویسندگی است که ایده‌ها و پایلوت‌های بدیع‌شان را بنویسند و ابراز کنند.

 

بخش دوم و سوم این مقاله در شماره‌های بعدی مجله Script منتشر شده‌اند که برگردان فارسی آنها به زودی در این تارنما قرار خواهد گرفت.

 


۱ ـ Writers Guild of America, West

۲ ـ نمایش واقع‌نما نوعی ژانر تلویزیونی است که موقعیت‌های مفروض بدون فیلمنامه‌ی دراماتیک یا خنده‌دار را نشان می‌دهد؛ رویدادهای واقعی را ثبت می‌کند؛ و معمولاً به جای بازیگران حرفه‌ای، مردم عادی را نمایش می‌دهد.

۳ ـ Bob Kushell

۴ ـ Development Process : "پروسه‌ی پرورش" روند آماده کردن فیلمنامه برای تولید است.

۵ ـ چیز یا شخصی که باعث روی دادن اتفاق یا تغییر مهمی می‌شود.

۶ ـ در آمریکا روند تولید سریال کاملاً متفاوت است. در آنجا ابتدا اپیزود اول سریال به طور آزمایشی تولید و پخش می‌شود و بعد، میزان علاقه‌ی مردم را به آن می‌سنجند. به این اپیزود آزمایشی، پایلوت می‌گویند. اگر نمایش پایلوت موفقیت‌آمیز بود، شبکه‌ها ۱۲ اپیزود دیگر سفارش می‌دهند و اگر مخاطبان از این ۱۲ اپیزود نیز خوش‌شان بیاید، آن وقت شبکه درخواست "بک ناین" می‌کند. در مورد "بک ناین" به پاورقی شماره ۱۰ رجوع کنید.

۷ ـ My Worst Enemy

۸ ـ Crusoe

۹ ـ Kings

۱۰ ـ از آنجا که طول استاندارد یک فصل سریال آمریکایی ۲۲ اپیزود است، به ۹ اپیزود پایانی فصل، "بک ناین" می‌گویند. چنانچه پخش "بک ناین" سریال با موفقیت همراه باشد، تهیه‌کننده می‌تواند به تولید فصل دوم بیندیشد. اما اگر رضایت مخاطبان به حد کافی جلب نشود، سریال به همان یک فصل محدود خواهد شد.

۱۱ ـ Kat & Kim

۱۲ ـ The Philanthropist

۱۳ ـ زمان اختصاص یافته به پخش آگهی بازرگانی یک سریال.

۱۴ ـ Without a Trace

۱۵ ـ My Name is Earl

۱۶ ـ Til Death

۱۷ ـ Sons of Tuscon

۱۸ ـ Greg Bratman

۱۹ ـ Tommy Dewey

۲۰ ـ The Simpsons

۲۱ ـ Mitchel Hurwitz

۲۲ ـ Arrested Developments

۲۳ ـ Adam Resnick

۲۴ ـ Death to Smoochy

۲۵ ـ Christine Zander

۲۶ ـ ?Samantha Who

۲۷ ـ Adam Giaudrone

۲۸ ـ Josh Schwartz

۲۹ ـ Jen Grisanti




Bookmark and Share
| شماره: 39 | میوز خلاق (بابی) |

نوشته‌های پیشین

چرا "آواتار" برنده‌ی اسکارهای بهترین فیلم و بهترین کارگردانی نشد؟
سفر نویسنده: ساختار اسطوره‌ای برای نویسندگان
امسال چه کسانی اسکارهای اصلی را به خانه خواهند برد؟
در دنیای پس از اعتصاب - بخش پایانی
واژه نامه ۱۵
در دنیای پس از اعتصاب – بخش دوم
در دنیای پس از اعتصاب - بخش اول
خوشبختی در ویترین
واژگان ماه ۱۴
بازگشت از پارناسوس!

The Innovative Muse


به عنوان نویسنده باید بدانید که:

۱. کار گربه‌ها چنگ انداختن است، کار سگ‌ها گاز گرفتن، و کار نویسنده‌ها نوشتن. (جیمز الروی)

۲. فقط دو یا سه داستان درباره‌ی انسان وجود دارند، و آن‌ها چنان پرشور به تکرار خود ادامه می‌دهند که گویی هرگز پیش از این روی نداده‌اند. (ویلا کیتر)

۳. آدم تنها انسانی بود که وقتی چیز خوبی گفت، می‌دانست که قبل از او کسی آن را نگفته بود! (مارک تواین)


قوانین این وبگاه:

یک. نقل مطالب این وبگاه تنها در سایت‌های خبررسانی یا سینمایی مستقل، و آن هم با کسب اجازه و درج آدرس اینترنتی این وبگاه به عنوان منبع، مجاز است.

دو. درج مطالب این وبگاه به هر صورت ممکن در نشریات چاپی فارسی زبان داخل ایران ممنوع است.

همه چیز درباره‌ی میوزها

Calendar & Archive



اسفند 1388
بهمن 1388
آبان 1388
مهر 1388
شهریور 1388
مرداد 1388
تیر 1388
خرداد 1388
اردیبهشت 1388
فروردین 1388
اسفند 1387
بهمن 1387
دی 1387
آذر 1387
آبان 1387
مهر 1387
شهریور 1387

My Favorite Links

spotlight
برید باد صبا
تخته خاکستری
خورشید تیسفون
بانوی معبد سوخته
سینمای ایران و جهان
آوازی در فرجام
آموزش سینما و تئاتر آنلاین
سکوت محض
بباید ستایش نمود عشق را
طلوعی از مغرب
یادداشت‌های سینمایی
وبلاگ مخصوص عشاق سینما
فيلم نگار
عشق است ...
يادداشت‌هاي پسر سرخوش
نویسنده تنبل
هر کجا هستم باشم آسمان مال من است
هرج و مرج محض
Absurdly Hard
بخند به روی دنیا
فیلم دونی
Cinema Note
مهر هفتم: ساسان امیرکلالی
طلوع
بی کران
سینماتوگراد
سينما،ترانه



My Link Box

وبلاگستان
لیست وبلاگ‌های به روز شده
بالاترین
دنباله
بلاگ ‌نیوز
بازنگار

قالب و طراحی وبلاگ
گالري قالب وبلاگ
ایران جاوا
پارس تولز

سینمایی
خانه سینما
خانه هنرمندان ایران
سینمای ما
مجله سینما
هنر سازان
سینما روز
بانی فیلم
سینما و دیگر هیچ

تاریخ ایران باستان
فهرست لینک‌ها

سرگرمی و آموزشی
فانتزی
فال تاروت کبیر
سلام زبان
فارسی ساز
واژگان پارسی‌مان

Newsletter





Powered by WebGozar



« ارسال برای دوستان »
نام شما :
ایمیل شما :
نام دوست شما:
ایمیل دوست شما:

Powered by ParsTools
‍CopyRight © http://innovativemuse.blogfa.com ; Template Edited By : MUSE DESIGN